MAD Architects Ma Yansong: een nieuw structuralisme?

Op Archdaily staat een interview met MAD architect Ma Yansong. In het interview legt Ma Yansong uit dat moderne, hedendaagse steden een schaal hebben gekregen die niet meer overeenkomt met wat we aantreffen in de natuur. Een nieuwe aanpak is nodig waarbij er een betere balans kan ontstaan tussen de mens en de natuurlijke wereld. Hoe kan deze balans worden ontwikkeld?

 

Ontwerpen voor de omgeving

Als we ontwerpen vanuit een omgevingsvisie met het welzijn van gebruikers in het achterhoofd gaat het discours nu vooral over energiebesparing, verminderde aantasting van het milieu en verbeteren van de duurzaamheid. Bij al deze onderwerpen heeft innovatieve techniek en technische toepassingen de hoofdrol. Een beter technisch gebouw betekent helaas niet automatisch dat de gebruiker zich ook prettiger voelt: in het weekend willen mensen nog steeds de stad uit en de natuur in. Volgens Ma Yansong is dit een belangrijk punt wat we nu missen: mensen zijn onvoldoende verbonden met de natuur. Technische ontwikkelen zijn niet de oplossing. We moeten meer de natuur in de stad laten komen door onze drang naar controle over het perfecte binnenklimaat misschien te laten varen.

mad bomen flat

Moderne steden draaien volgens Ma Yansong teveel om efficiency, logica, en verkeer. De ontwikkeling van de stad wordt teveel gedirigeerd door financiële belangen. De mogelijkheid om welzijn in gebouwen te vergroten is beperkt doordat dit ogenschijnlijk financieel niet rendabel is. Een daktuin in een wolkenkrabber is bijna onmogelijk om te realiseren; niet omdat het technisch een te grote uitdaging is maar omdat het niet duidelijk is wie ervoor betaalt. Als de grondprijs hoog is, komt er minder ruimte beschikbaar voor ruimte waarin geen huur kan worden gecollecteerd. Misschien is een oplossing om dan maar nog hoger te gaan bouwen, zodat het aantal verdiepingen per vierkante meter landoppervlak toeneemt en we meer ruimte kunnen ‘weggeven’ aan natuurlijke elementen.

Als gebouwen groter worden, worden bergen en bomen relatief kleiner zegt Ma Yansong. Parken hebben steeds minder effect omdat de relatieve afmeting van deze groene plekken daalt. Mensen hebben groene ruimte nodig, maar als gebouwen alsmaar groter worden zullen we nooit natuur een belangrijke plek in onze stedelijke omgeving kunnen geven. De oplossing zit erin om het gebouw zelf te gaan behandelen als een landschapselement. De discussie kan worden verlegt van een splitsing tussen stad en natuur naar een integratie van beide in één totaalbeeld. Een probleem wat wel over blijft is een verschil in schaalniveau tussen wat de mens op straatniveau beleefd en het schaalniveau van de stedenbouwkundige.

 

Groen structuralisme

mad shan shiu city

Misschien ligt een oplossing in een vorm van structuralisme waarbij nieuwe stedelijke patronen worden ontwikkeld met daarin continu ruimte voor natuurlijke elementen. In het gebouwontwerp wordt de ontwikkeling van inter-stedelijke natuurgebieden een vast element. Het is vergelijkbaar met onze natuurstructuur in de Randstad waarbij lokale natuur gebieden met elkaar worden verbonden om zo een groot interstedelijk natuurgebied te vormen. Een gelijksoortige opzet binnen een gebouwstructuur kan ook worden gerealiseerd.

De ontwerpen van MAD kunnen hiervoor een mooi startpunt zijn. Verplaats de liften vanuit de kern van het gebouw naar de buitenzijde. Laat de lift niet op elke verdieping stoppen maar op elke derde verdieping: op die manier stimuleren we lokale gemeenschapsontwikkeling doordat mensen moeten lopen in het gebouw om op hun bestemming te komen. De gebruiker wordt blootgesteld aan verschillende ervaringen, micro-culturen en identiteiten van andere groepen mensen. Omdat de structurele kern naar de buitenzijde is verplaatst wordt de binnenkant ook buitenkant. Binnen ontstaat ruimte voor tuinen op elke derde verdieping. Vandaar loop je een verdieping naar boven of beneden. Deze interne ruimte kan gelijktijdig functioneren als sociale ontmoetingsruimte en als ontspanningsruimte.  De leefbaarheid neemt toe en het gebouw heeft een lagere compactheid door de openingen op elke derde verdieping.

Posted by Wouter Tooren

Ik ontwikkel en analyseer gebruikerservaringen in de architectuur. Psycholoog, ontwerper, oprichter van Eyckveld. Liefhebber van goede koffie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *